Momencik, trwa przetwarzanie danych   Ładowanie…

Szukaj



Znalazłem 19 takich demotywatorów

archiwum – powód
Autystyczny chłopiec dostaje atakuna ulicy. Uspokaja go przypadkowy przechodzień – 5-letni autystyczny chłopiec i jego mama w obliczu kryzysowej sytuacji doświadczyli niespotykanej życzliwości ze strony zupełnie obcego człowieka.Wyszła na spacer ze swoim 5-letnim autystycznym synem i chłopiec dostał ataku histerii.W pewnym momencie zupełnie nieznajomy mężczyzna położył się na ziemi blisko chłopca i zaangażował go w rozmowę.Ten prosty zabieg uspokajający okazał się bardzo skuteczny i szybko odwrócił sytuację. Chłopiec odzyskał panowanie nad sobą.Matka wyraziła ogromną wdzięczność za to, co się stało. Na swoim profilu w social mediach napisała:„Dzisiaj często powtarzamy frazes: w świecie, w którym możesz być kimkolwiek, bądź miły. To mądre słowa, ale czasem trudne do zrealizowania. Tak łatwo powiedzieć, a gorzej zrobić. Jeśli zobaczysz jakiegoś rodzica w podobnej sytuacji, poświęć trochę czasu, zainteresuj się, czy aby wszystko w porządku. Nie oceniaj rodzicielstwa, staraj się nie oceniać dziecka, po prostu bądź miły” 5-letni autystyczny chłopiec i jego mama w obliczu kryzysowej sytuacji doświadczyli niespotykanej życzliwości ze strony zupełnie obcego człowieka.Wyszła na spacer ze swoim 5-letnim autystycznym synem i chłopiec dostał ataku histerii.W pewnym momencie zupełnie nieznajomy mężczyzna położył się na ziemi blisko chłopca i zaangażował go w rozmowę.Ten prosty zabieg uspokajający okazał się bardzo skuteczny i szybko odwrócił sytuację. Chłopiec odzyskał panowanie nad sobą.Matka wyraziła ogromną wdzięczność za to, co się stało. Na swoim profilu w social mediach napisała:„Dzisiaj często powtarzamy frazes: w świecie, w którym możesz być kimkolwiek, bądź miły. To mądre słowa, ale czasem trudne do zrealizowania. Tak łatwo powiedzieć, a gorzej zrobić. Jeśli zobaczysz jakiegoś rodzica w podobnej sytuacji, poświęć trochę czasu, zainteresuj się, czy aby wszystko w porządku. Nie oceniaj rodzicielstwa, staraj się nie oceniać dziecka, po prostu bądź miły”
W trakcie lotu z Europy autystyczny chłopiec wpadł w szał, co wprawiło wiele osób w konsternację – Widząc co się dzieje Rochel Groner, która prowadzi ośrodek szkolenia zawodowego dla osób niepełnosprawnych, podeszła do rodziców chłopca, z zapytaniem, czy może pomóc. Następnie wzięła chłopca w bardziej ustronne miejsce samolotu, by go uspokoić i zabawiać. Wielu pasażerów, w tym rodzice chłopca, patrzyli na Rochel z podziwem. Udało jej się niemal bez żadnego wysiłku uspokoić chłopca i sprawić, że czuł się już dobrze przez kolejną część lotu
Podszedł, by się do niegodosiąść i towarzyszył uczniowiprzez resztę posiłku – Kiedy jego matka dowiedziała się o tym, napisała list z podziękowaniem. Ten mały chłopiec jest autystyczny i nie ma zbyt wielu przyjaciół, więc to był dla niego wyjątkowy dzień
Podszedł, by posiedzieć z nimi chwilę porozmawiać – Kiedy jego matka dowiedziała się o tym fakcie, napisała poruszający list z podziękowaniem. Chłopiec jest autystyczny i nie ma zbyt wielu przyjaciół, więc to był dla niego wyjątkowy dzień. Im więcej takich pozytywnych akcji będzie miało miejsce, tym świat będzie piękniejszy
18 czerwca obchodzimy Autystyczny Dzień Dumy – Jest to święto obchodzone corocznie 18 czerwca od 2005 roku przez dorosłe osoby z zespołem Aspergera, które chcą, aby autyzm przestał być uważany za chorobę, a stał się akceptowaną odmiennością
Płakałem tylko przez 15 minut –
O 8-letnim chłopcu, który potrafił zamienić smutek w szczęście... – "Jestem dumny z mojego syna, że pomógł płaczącemu autystycznemu chłopcu, który po raz pierwszy szedł do szkoły. Złapał go za rękę, pocieszał i wprowadził do budynku. To zaszczyt wychowywać takie kochające, współczujące dziecko. Chłopiec ma ogromne serce i dzięki niemu pierwszy dzień szkoły nie zmienił się w traumę."Powiedz swojemu synowi, że bardzo dziękuję! Ten mały chłopiec, któremu pomógł, jest moim synem i jest autystyczny. Codziennie martwię się, że będzie zastraszany za to, że jest inny, a twój syn po prostu absolutnie uspokoił moje serce. Gdyby było więcej takich dzieci, nie martwiłabym się takimi rzeczami w ogóle".Nie ma znaczenia kolor, nie ma znaczenia płeć, nie ma znaczenia niepełnosprawność i nie ma znaczenia nic, po prostu bądź miły, otwórz swoje serce... to jest to, czego potrzebujemy na tym świecie
Autystyczny uczeń otrzymuje milczącą owację na stojąco, odbierając dyplom ukończenia szkoły –
Wysłałem jej wszystkie 30. Zadzwoniła do mnie po odebraniu przesyłki z płaczem. Przyjaźnimy się do dziś –
Po zaledwie 20 minutach lotu helikopterem nad Nowym Jorkiem, autystyczny artysta, Stephen Wiltshire był w stanie narysować panoramę Nowego Jorku z pamięci.Niesamowite! –
 –
Policjanci zastrzelili 20-latka z zespołem Downa. Trzymał zabawkowy pistolet – Do tragedii doszło w Sztokholmie. 20-latek w nocy uciekł z domu i godzinami błąkał się po ulicach.Miał syndrom Downa i autyzm, nie mógł też mówić. W czwartek rano został zastrzelony przez policjantów, ponieważ trzymał w ręku zabawkowy pistoletRodzice nie mogą w to uwierzyć. Podkreślają, że zabawka, którą miał ich syn, nie była repliką prawdziwej broni, tylko plastikowym pistoletem dla pięcioletnich dzieci. Był najmilszą osobą na świecieMłody człowiek z syndromem Downa i do tego autystyczny - jakim może być zagrożeniem?
archiwum – powód
Autystyczny Jaś – Autystyczny Jaś zapytał mamę: dlaczego urodziłaś mnie w Polsce?Mama odpowiedziała: dlatego, że tutaj szczepimy szczepionkami, które wcześniej nie zostały przebadane.
Ani ułamka sekundy! Albowiem wyspa przestała być bezludna, gdy postawiłem stopę na jej brzegu" – Robinson Kruzoe, czyli lekko autystyczny mistrz logicznego argumentowania
archiwum

Tata dziecka z autyzmem napisał na Facebooku wzruszający apel. Wszyscy powinniśmy go przeczytać!

Tata dziecka z autyzmem napisał na Facebooku wzruszający apel. Wszyscy powinniśmy go przeczytać! – Dzieci z autyzmem często mają problemy z interakcjami w społeczeństwie. Trudniej asymilują się w grupie, potrzebują odpowiedniego podejścia. Bob jest ojcem Christophera, który jest autystykiem.W szkole wypełniali pewien formularz o sobie. Było to zadanie domowe, ale gdy tata zobaczył jak wypełnił go syn zrobiło mu się bardzo przykro. Jedno z pytań wymagało by wpisać swoich przyjaciół. 11-letni Chris napisał, że nie ma żadnego.Z powodu autyzmu Chris ma problemy ze zdobyciem przyjaciół. Dlatego napisał, że ich nie ma. Wtedy Bob postanowił napisać bardzo szczerą wiadomość na Facebooku. Skrócę Wam jego najważniejsze myśli bo cały list jest po angielsku.Napisał w nim, że jego dziecko było wyłączone z grupy przez inne dzieci, czuło się samotne i smutne. Gdy przyszły jego 11 urodziny nie miał nawet kogo zaprosić na imprezę aby je zorganizować. Nigdy 5 zwykłych liter (no one – nikt) nie wstrząsnęły nim tak bardzo jak te napisane przez jego syna. Przywołał sytuację, jak znany zawodnik Florida State Football podszedł do chłopca, który jadł sam i usiadł z nim. Wtedy nie wiedział, że chłopiec jest autystyczny, ale tak właśnie wygląda ich życie – w samotności. Ale gdzie są wtedy inne dzieci i inni ludzie, gdzie są nauczyciele, dlaczego dzieci autystyczne są ignorowane przez rówieśników?Napisał również, że najsmutniejsze jest to, że nie jest to ich wina. Następnie zaapelował do rodziców innych dzieci. Nie chce mówić, że ich dzieci są złe bo tak nie jest. Nie chce sugerować rodzicom, że źle je wychowują. Może nigdy nie przyszło im do głowy by przeprowadzić rozmowę na ten temat ze swoimi dziećmi, ale prosi ich o to by zwrócili na to uwagę, by wytłumaczyli swoim dzieciom w czym tkwi problem. Z Chrisem mogą się zaprzyjaźnić, może być ich największym przyjacielem, ale potrzebuje pomocy bo sam przez swoją chorobę nie umie tego zrobić.owiem szczerze, że ten list mnie bardzo wzruszył. Jako rodzic wiem, jaki ból sprawia mi smutek moich dzieci. Jak bardzo chciałabym aby żyło im się dobrze i byli akceptowani przez środowisko. Przykro mi się robi, gdy widzę jak choćby moje dziecko będąc dosyć spokojnym nie zawalczy o swoje i przez to ginie w tłumie w walce o zwykłą zabawkę. Na pewno nie raz zauważyliście minę swojego dziecka, smutną, ale ta mina po prostu rozrywa nam serce. Chcielibyśmy coś zrobić, ale nie wiemy jak.Myślę, że żaden rodzic nie może przejść obok tego obojętnie. Sama wcześniej nie zwracałam na to uwagi. Nie było to dla mnie tematem, który poruszałabym z moimi dziećmi, ale teraz na pewno się stanie. Po prostu z czystego współczucia dla tego dziecka i jego ojca, wyobrażam się jak bardzo smutny i bezradny musi czuć się w takiej sytuacji widząc ból dziecka.Myślę, że warto jest zwracać uwagę na tego typu zachowania i zastanawiać się dlaczego, niektóre dzieci wykluczone są z grupy. Może to też przecież dotknąć naszego dziecka. My dorośli szybko zapominamy dzieciństwo, ale każdy z nas kiedyś mógł spotkać się z wykluczeniem, nawet z głupiego powodu, bo zrobiliśmy coś głupiego, albo po prostu ktoś lubiany w klasie nas nie lubił. Dlatego warto uczyć dzieci współczucia i pomagania sobie nawzajem. Zgadzacie się ze mną?
Samotny, autystyczny chłopak stworzył sam dla siebie kartki urodzinowe, a po przejmującym apelu jego matki na facebooku otrzymał ich 20 tys. od ludzi z całego świata – Na dobre serca ludzi wciąż można liczyć
Pamiętaj! Choć wszyscy w ciebie zwątpią – na pewno znajdzie się ktoś bliski, kto pokłada całą nadzieję w Tobie. Czy znasz wartość dobroci?Niektórzy ludzie żyją w kompletnej nieświadomości i niemają pojęcia, jak ważne jest to, aby ludzie byli dla siebiepo prostu dobrzy. Oto historia Ricka Bruno, który odkryłprawdę o tej wartości.Wraz z moim autystycznym synem Danielempostanowiliśmy wybrać się do Disneylandu. Miałwówczas 7 lat. Moja żona i pozostali trzej synowie byli znami.Nagle Daniel dostał napadu złości, Bóg jeden wie,dlaczego tak się stało. Postanowiłem więc z żoną, że jawrócę do hotelu, a ona z resztą naszych dzieci spędzidzień w parku rozrywki.W międzyczasie krzyk nie ustępował... Czekałem zsynem na autobus, a on cały czas krzyczał.W końcu udało nam się wsiąść, ale bus był całyzaładowany.Mój syn nie przestawał krzyczeć.Daniel wygląda normalnie, tak jak każde inne dziecko wtym wieku. Dla wielu osób, które były w autobusie, byłpo prostu rozkapryszonym bachorem, który nie dostałtego, co chciał. Po około minucie jego krzyku zaczęły sięwymowne spojrzenia innych pasażerów.Nagle sam zacząłem tracić nad wszystkim panowanie.Byłem zawstydzony, wściekły i sfrustrowany. Czułem siętakże oszukany przez Boga, że nie mogę cieszyć sięwakacjami z rodziną z powodu tego cholernegochłopaka, który jest moim utrapieniem. Wtedy zdałemsobie sprawę, że jestem bliski szału.Zacząłem się zastanawiać, jak wyglądałoby moje życie,gdybym nie musiał nieść tego krzyża. I kiedy reakcje ludzistawały się coraz bardziej agresywne, człowiek, którysiedział naprzeciwko mnie, odwrócił się twarzą do mnie ispokojnie zapytał". „Wszystko z nim dobrze?"Odparłem zgodnie z prawdą, że Daniel jest autystyczny.Mężczyzna uśmiechnął się i odpowiedział tylko: „Wporządku." To wszystko. Nic więcej.I nagle cały gniew, który kłębił się dookoła mnie odszedł.Prawie zacząłem płakać ze wstydu, że mogłem takpomyśleć o swoim ukochanym dziecku. Nie miało dlamnie znaczenia, co myślą inni. Mój syn jest przecieżdarem od Boga.Nigdy nie zapomnę tego człowieka ani jego małego,prostego aktu dobroci i zrozumienia.Naprawdę wierzę w to, że ten mężczyzna był AniołemStróżem mojego syna, być może moim też.
Autystyczny chłopczyk potrafi narysować mapę świata z pamięci – A mój mąż przez 10 lat nie może zapamiętać daty naszego ślubu...
archiwum
Jeżeli ja tym nie żyję i mam to w d*pie – to znak, że jestem autystyczny i aspołeczny?
Źródło: interia

1