Momencik, trwa przetwarzanie danych   Ładowanie…

Szukaj



Znalazłem ponad 5555 takich demotywatorów

poczekalnia
Ech, wspomnienia wracają... Kolekcjonował ktoś jeszcze, prócz mnie? – Oczywiście wiem, że dalej są produkowane, ale mimo wszystko to już nie to samo.
Kto chociaż raz w życiu pił mleko prosto od krowy? –
poczekalnia
Kto jadł Delicje w ten sposób, że najpierw obgryzał dookoła biszkopt, a potem zdejmował zębami czekoladę, żeby odsłonić galaretkę? –
"W zeszłym roku mój syn i ja mieliśmy okazję wysłuchać wypowiedzi dwóch weteranów II wojny światowej w jego liceum. Nie wiedziałem, że będę świadkiem jednej z najbardziej wzruszających chwil, jakie kiedykolwiek widziałem. – Pierwszy z mężczyzn, który przemówił, Thomas Berg, stacjonował w Pearl Harbor, kiedy Japończycy zaatakowali w 1941 roku.Z zadziwiającą jasnością i ogromną szczegółowością mówił przez prawie godzinę o tym, jak przeżył ten fatalny dzień 78 lat temu, załamując się łzami w pewnym momencie z emocjonalnego wspomnienia.Drugi dżentelmen, Thomas Hart MacElwee, służył na łodzi podwodnej podczas lądowania w Normandii.Słuchaliśmy, jak przykuci do siebie, jak zabrał nas ze sobą na plażę Omaha wiele lat temu.Pod koniec wystąpienia miała miejsce sesja pytań ze strony publiczności.To, co wydarzyło się później, było jak scena z filmu.Siedząca w głębi sali starsza kobieta cicho uniosła rękę, po czym wstała.- Byłam tam - powiedziała z obcym akcentem.Cały pokój odwrócił się, by spojrzeć na kobietę. „Byłam w Holandii. Wsunęli pod nasze drzwi kartkę z informacją, żebyśmy zostali w środku. Notatka z informacją, że przyjedziecie. Aby nas uratować.”Głos kobiety zaczął się łamać, kiedy zwracała się do weteranów, jakieś 75 lat później. „I ZROBILIŚCIE TO. Uratowaliście nas i chciałam tylko powiedzieć… DZIĘKUJĘ”.A potem po prostu się załamałem i rozpłakałem.Dla wszystkich tych młodych chłopców, którzy stracili życie… chłopcy niczym nie różniący się od mojego 17-letniego syna siedzącego obok mnie.Płakałem, ponieważ czasami uważam za pewnik, że mieszkam w kraju, w obronie którego zginęło tak wielu ludzi. Płakałem z wdzięczności za tych, którzy to zrobili.Ponieważ w końcu, pomimo naszych różnic, WSZYSCY jesteśmy Amerykanami.Dzielimy się tą historią.Jestem bardzo wdzięczna mojemu synowi, że mógł zobaczyć, poczuć, jak ożywił się kawałek tej historii.I mam nadzieję, że wyjdzie na ten świat z głębszym docenieniem wolności, której nigdy nie powinniśmy brać za pewnik.Mam nadzieję, że zapamięta ofiary jakie żlożono na ołtarze wolności. Mam nadzieję, że wszyscy to zrobimy"
poczekalnia
Naszło mnie na wspomnienia i przejrzałam arkusz maturalny mojego rocznika. – Pół nocy śniło mi się, że go rozwiązuję, a czasu coraz mniej. Dobrze, że ten stres już dawno za mną...
poczekalnia
Podróż 1 – Twórz wspomnienia. Przeżywaj przygody. Ponieważ gwarantuję, że kiedy będziesz miał 85 lat i będziesz leżał na łożu śmierci, nie będziesz myślał o tym, że kupiłeś wypasiony samochód, ani o dwudziestu parach markowych butów, które posiadałeś. Ale będziesz myślał o tym, że zgubiłeś się w swoim ulubionym mieście. O nocach spędzonych na zakochiwaniu się pod gwiazdami i wszystkich pięknych ludziach, których spotkałeś po drodze. Pomyślisz o chwilach, które sprawiły, że poczułeś, że naprawdę żyjesz. A na samym końcu, te wspomnienia będą jedynymi cennymi rzeczami, które posiadasz Twórz wspomnienia. Przeżywaj przygody. Ponieważ gwarantuję, że kiedy będziesz miał 85 lat i będziesz leżał na łożu śmierci, nie będziesz myślał o tym, że kupiłeś wypasiony samochód, ani o dwudziestu parach markowych butów, które posiadałeś. Ale będziesz myślał o tym, że zgubiłeś się w swoim ulubionym mieście. O nocach spędzonych na zakochiwaniu się pod gwiazdami i wszystkich pięknych ludziach, których spotkałeś po drodze. Pomyślisz o chwilach, które sprawiły, że poczułeś, że naprawdę żyjesz. A na samym końcu, te wspomnienia będą jedynymi cennymi rzeczami, które posiadasz
 –
Kto pamięta mleko w worku? –
 –
poczekalnia
 –
I mimo to wspomina się teraz ten czas, jako naprawdę cudowne lata –
Pamiętacie tę Panią i jej niesamowite figurki z modeliny? –
"Moja mama nie robi wszystkiego dokładnie tak, jak ja. Karmi moją córkę różnego typu potrawami i proponuje różne słodkie napoje. Robią razem inne rzeczy niż my w domu. – Czasami mam wrażenie, że trochę z tym przesadza. Chodzi mi o to, czy moje 5-letnie dziecko naprawdę potrzebuje jedzenia takiego, jak serwują między innymi w McDonald's, ciasteczek oraz pianek upieczonych na ognisku w ogrodzie, a wszystko to zaledwie w ciągu 24 godzin?Jednak coś takiego zdarza się tylko raz na jakiś czas. Prawdopodobnie moja córka wróci do domu nabuzowana. To jest bardzo możliwe. Zajmie jej pewnie dzień lub dwa, zanim wróci do naszej codziennej rutyny.Jednak oprócz tego wróci do domu z poczuciem, że jest kochana, szczęśliwa i pełna nowych wspomnień, które dzieli ze swoimi dziadkami. Wspomnień, które na pewno doceni pewnego dnia. Moja mama nie zawsze będzie z nami. Więc, kiedy pewnego dnia odejdzie te wspomnienia będą wszystkim, co będzie miała po niej moja córka.Więc proszę ... okaż dziadkom trochę wyrozumiałości, jeśli nie dla ich dobra, to dla dobra twojego dziecka. Choć przez ten krótki czas dziecko może mieć zaburzony ustalony przez Was w domu porządek dnia, to dzięki temu zyska zdolność adaptacji, cenne wspomnienia i jeszcze więcej miłości, niż Ty sam możesz mu zapewnić. A kto tego nie potrzebuje?”
Kto jeszcze pamięta te bajki? –
archiwum – powód
Kiedy do mojej szkoły zabronili przynosić tamagochi, mama brała go do pracy i karmiła, żeby nie zdechł –
 –
archiwum – powód
Kto pamięta tę grę? –
Było kiedyś takie drwiące powiedzenie - Śpij spokojnie, ORMO czuwa. To była wyjątkowo, delikatnie ujmując, nielubiana formacja – Wśród wielu popularnych tekstów był m.in.: ORMOwiec to był syn milicjanta i prostytutki, czy - MO- Mieli Obiecane, ORMO - Oni Również Mieli Obiecane, ZOMO - Zwłaszcza Oni Mieli Obiecane. Pamiętacie?
Na amerykańskim Twitterze toczy się zażarta dyskusja na temat tego, jak się właściwie nazywała ta gra z dzieciństwa polegająca na pukaniu w drzwi i uciekaniu. Czy w Polsce mamy na to nazwę? –
Nasze pierwsze spotkanie z dyskryminacją płciową –