Momencik, trwa przetwarzanie danych   Ładowanie…

Szukaj



Znalazłem 290 takich demotywatorów

poczekalnia

Widok na Bajrut w Libanie z gór Faraya - godzina jazdy z od plaży

Widok na Bajrut w Libanie z gór Faraya - godzina jazdy z od plaży –
archiwum

Trasa przelotu samolotu pasażerskiego omijającego teren Korei Północnej

Trasa przelotu samolotu pasażerskiego omijającego teren Korei Północnej –

Z Londynu do Hong Kongu można pojechać pociągiem przesiadając się jedynie 2 razy

Z Londynu do Hong Kongu można pojechać pociągiem przesiadając się jedynie 2 razy –

Frontman grupy Behemoth oskarżony o znieważenie polskiego godła. Grozi mu nawet rok więzienia

Frontman grupy Behemoth oskarżony o znieważenie polskiego godła. Grozi mu nawet rok więzienia – Sprawa trafiła do sądu okręgowego w Gdańsku. W sumie oskarżono 3 osobyW okresie od 30 września 2016 do 10 października 2016 odbyła się trasa Behemotha zatytułowana „Rzeczpospolita Niewierna”. Plakat promujący to tourne wywołał sporo kontrowersji, powstała nawet internetowa petycja, pod którą podpisało się 33,5 tysiąca osób oburzonych grafiką, na której widać m.in. diabelskie rogi, czaszki i węże.Z inicjatywy gdyńskiego radnego dzielnicowego, Marka Dudzińskiego, sprawa trafiła do Prokuratury Rejonowej w Gdańsku.Śledztwem zajęła się Prokuratura Rejonowa Gdańsk-Śródmieście, która zakończyła sprawę w grudniu 2016 roku i postanowiła skierować akt oskarżenia trzech osób do sądu okręgowego w Gdańsku. Chodzi o frontmana grupy Behemoth, Adama D., Rafała W., który stworzył grafikę na zamówienie Adama D., oraz Macieja G., który rozpowszechnił plakat. Osoby oskarżone nie przyznają się do winy. Grozi im kara grzywny, kara ograniczenia wolności albo kara pozbawienia wolności do roku.
Źródło: antyradio.pl

Wielki szacunek dla chłopaka w kapturze, który jako jedyny zauważył mój ciążowy brzuch w tramwaju:

 –  Wsiadłam w piątek do krakowskiego niskopodłogowca. Do tramwaju starego typu nie miałabym nawet co się przymierzać, bo w chwili obecnej nie jestem w stanie nawet podnieść nogi na odpowiednią wysokość, a co dopiero mówić o tramwajowej wspinaczce z kilkoma dość wysokimi schodami do góry ;-) Motylem już nie jestem, sorry :PMiałam do odebrania książki w księgarni i chciałam zafundować sobie krótki spacer. Uznałam, że króciutki spacer w tempie żółwia dobrze mi zrobi, bo z dziećmi i mężem w domu dostawałam już kociokwiku. Oni ze mną chyba zresztą też. Ale w połowie drogi zdecydowałam, że jednak skorzystam z tramwaju, który jedzie tą trasą.Wsiadłam do tramwaju i nawet nie miałam zamiaru siadać, bo podróż trwałaby 4 minuty, nie więcej, a tramwaj na tej trasie nawet nie zdąża się rozpędzić. Zresztą, to ciekawe doświadczenie obserwować czasami reakcje ludzi, którzy widzą wchodzącą ciężarną słonicę do tramwaju, jaką niewątpliwie już jestem :D Nie ma co się oszukiwać, że mieszam się z tłumem. Najpierw idzie brzuch, później duuużo później idę ja :DDlatego też najpierw miejsce w tramwaju zajął mój brzuch, za moment weszłam ja. Złapałam za poręcz i kątem oka zwróciłam uwagę, że NAGLE wszyscy w moim otoczeniu odwrócili głowy w drugą stronę, jakbym przenosiła jakieś prątki niewiadomoczego :D Jak na komendę nastąpiła konsternacja i wszyscy zaczęli patrzeć w zupełnie inną stronę :DMyślę sobie w głowie:„Spoko, wyluzujcie. Nie będę zajmować Wam miejsca, przecież. Dzisiaj czuję się świetnie. Damy radę. Dwie minuty tylko. Jeszcze jeden przystanek mi został. Zaraz będziecie mogli swobodnie oddychać i nie trzeba będzie unikać ze mną kontaktu wzrokowego :D”I nagle wstaje chłopak w kapturze, totalny oldschool. Młody, nie wiem nawet, czy pełnoletni. Posturą większy od mojego Taty, a Taty nie mam małego.„Pani usiądzie. Kur.wa. Ja pierd..lę. Co za k…wa świat. Teraz wszyscy będą udawać, że nie widzą, że pani jest w ciąży a brzuch pani ma większy od mojego ojca. Nie da się go nie zauważyć. – i wziął głęboki oddech.Proszę się nie obrażać tylko. Pani siada i nie próbuje mi nawet mówić, że pani postoi.Motorniczy dostanie pierdolca, nagle zahamuje i poleci Pani jak długa. A ci będą udawać, że pani nie widzą, kur..wa. Bo to tak łatwo udawać, nie? Oni by nawet swojej k…wa matce miejsca nie ustąpili, to nie ma co się dziwić, że i kobiety w ciąży widzieć nie chcą. Ku..wa.Pani siada.”W tramwaju nastała cisza. Założę się, że wszyscy, którzy byli obecni zapamiętają tę scenkę rodzajową do końca życia:D To było widać po ich twarzach. Ja zdążyłam wydukać z siebie krótkie dziękuję, ale ucieszyłam się, że za moment wysiadałam, bo atmosfera zgęstniała :D Na początku z miejsca nie chciałam korzystać, ale po pierwszych zdaniach bałam się już odzywać, bo i mnie by próbowano przywołać do porządku;-)No cóż. Przekleństw nie popieram, ale przybijam Panu piąteczkę. I dziękuję. Więcej nam potrzeba tych, którzy nie szukają wymówek.Czasami rzeczy chyba należy nazywać po imieniu. A niewielu ma odwagę!
archiwum

Mega trasa na wycieczkę rowerową

Mega trasa na wycieczkę rowerową –

Weekendowe Endomondo

Weekendowe Endomondo –  START: SOBOTAKONIEC: NIEDZIELADYSTANS: 63 KMENDO-MENDO
archiwum

POLSKA KOLEJ

POLSKA KOLEJ – Ta sama trasa, a jednak do Stolicy krócej
archiwum

Ratujmy Bory Tucholskie

Ratujmy Bory Tucholskie – Tego nie ma w TV!W Rytlu i okolicach #BoryTucholskie według nas - mieszkańców nastąpiła KLĘSKA ŻYWIOŁOWA, potrzebujemy wojska do pomocy przy pracach, których człowiek fizycznie nie da rady zrobić (m.in. udrożnienie rzeki). Nie mamy prądu oraz sieci na długie tygodnie. Usilnie potrzebne agregaty do prądu, piły, paliwo do pił oraz agregatów, woda, prowiant oraz RĘCE DO PRACY!RZEKA BRDA - NIE MA JEJ. Zamiast tego - stos drzew, zalane łąki (niedługo także i domy).TORY KOLEJOWE - to teraz tylko trasa dla zwykłych gapiów.LASY- Wiele hektarów po prostu ZNIKNĘŁO. Zamiast śpiewu ptaków, mieszkańcy RYTLA i okolic, od dwóch dni słyszą już tylko dźwięk piły, a w powietrzu unosi się zapach benzyny. Ratując co się da.#klęskażywiołowaRYTEL#RatujmyBoryTucholskie#UsłyszcieNasCHĘTNI DO POMOCY NIECH ZGŁASZAJĄ SIĘ TEL. LUB SMS POD NR 733 362 296UDOSTĘPNIAJMY! Niech się dzieje!

Ta mądra i niezwykle wzruszająca, historia krąży w internecie od lat. Jest jednak jak najbardziej prawdziwa, została spisana na podstawie wspomnień nowojorskiego taksówkarza, Kenta Nerburna, którego życie odmieniło się za sprawą jednej, wyjątkowej pasażerki

Ta mądra i niezwykle wzruszająca, historia krąży w internecie od lat. Jest jednak jak najbardziej prawdziwa, została spisana na podstawie wspomnień nowojorskiego taksówkarza, Kenta Nerburna, którego życie odmieniło się za sprawą jednej, wyjątkowej pasażerki – "Podjechałem pod wskazany adres i zatrąbiłem. Po paru minutach zatrąbiłem ponownie. To miał być mój ostatni klient przed końcem zmiany, więc pomyślałem, żeby po prostu odjechać, ale zamiast tego, zaparkowałem, podszedłem do drzwi i zapukałem.- Chwileczkę! - odpowiedział słaby, damski głos.Po dłuższej chwili, drzwi otworzyły się. Stała w nich drobna, starsza pani. Musiała mieć około 90 lat. Była ubrana w staromodną suknię i kapelusz z woalką, wyglądała niczym wyjęta z filmu z lat 40. Obok niej stała niewielka walizka. Mieszkanie wyglądało, jakby nikt nie mieszkał w nim od lat. Ściany były puste, a wszystkie meble okryte folią.- Pomógłby mi Pan zanieść bagaż do samochodu? - spytała staruszka.Zaniosłem walizkę do taksówki, potem wróciłem, żeby pomóc kobiecie. Wzięła mnie pod rękę i powoli poszliśmy w stronę auta.- Dziękuję. Jest Pan taki uprzejmy - powiedziała.- Nie ma za co - odparłem - po prostu staram się traktować swoich pasażerów w sposób, w jaki chciałbym, żeby inni traktowali moją mamę.- Jesteś dobrym chłopcem.Kiedy wsiedliśmy do taksówki, podała mi adres, a potem zapytała:- Czy moglibyśmy pojechać przez śródmieście?- To nie będzie najkrótsza droga...- Wiem, ale nie spieszy mi się. Jadę do hospicjum.Spojrzałem w lusterko, w jej oczach lśniły łzy.- Nie mam już żadnej rodziny - mówiła dalej łagodnym głosem - Lekarze mówią, że nie zostało mi wiele czasu.Sięgnąłem cicho do taksometru i wyłączyłem go.- Którędy mam jechać? - spytałem.Przez następne dwie godziny krążyliśmy po mieście. Pokazała mi sklepik, w którym kiedyś pracowała. Przejechaliśmy przez osiedle, na którym mieszkali z mężem jako nowożeńcy. Zatrzymaliśmy się przed fabryką mebli, gdzie kiedyś była sala balowa, w której tańczyła za młodu. Czasem prosiła, żebym zwalniał przy konkretnych budynkach i wpatrywała się w ciemność, nic nie mówiąc.- Jestem zmęczona. Jedźmy już - powiedziała nagle, gdy zza horyzontu wyszły pierwsze promienie słońca.W ciszy dojechaliśmy pod wskazany adres. Gdy tylko wysiedliśmy, pojawiło się dwóch sanitariuszy. Gdy wyjąłem z bagażnika niewielką walizkę, kobieta już siedziała na wózku inwalidzkim.- Ile jestem Panu winna? - spytała, sięgając do torebki.- Nic - odpowiedziałem.- Musi Pan z czegoś żyć.- Będę miał innych pasażerów - odpowiedziałem.Pochyliłem się i objąłem ją. Uścisnęła mnie mocno.- Dał Pan starej kobiecie chwilę radości. Dziękuję.Ostatni raz uścisnąłem jej rękę i odjechałem. Przez resztę dnia nie wziąłem już ani jednego pasażera. Jeździłem bez celu, zatopiony w myślach. Co by się stało, gdyby ta kobieta trafiła na niecierpliwego kierowcę, który chciałby jak najszybciej skończyć zmianę? Co, gdybym odmówił pojechania jej trasą albo zatrąbił tylko raz i odjechał?Kiedy teraz to wspominam, myślę, że nie zrobiłem w życiu niczego ważniejszego. Uczymy się myśleć, że nasze życie toczy się wokół ważnych wydarzeń. Ale ważne wydarzenia często zaskakują nas pod przykryciem przeżyć, które uważamy za małe i nieznaczące. Ludzie mogą nie pamiętać dokładnie, co zrobiliście albo powiedzieliście, ale będą pamiętać, jak się dzięki Wam poczuli."
archiwum

Mieszkańcy Bródna-Podgrodzia protestują przeciwko miejskiemu autobusowi mającemu dowozić wiernych do kościoła. Nie mogą zgodzić się z pomysłem proboszcza parafii pw. Św. Marii Magdaleny.

Mieszkańcy Bródna-Podgrodzia protestują przeciwko miejskiemu autobusowi mającemu dowozić wiernych do kościoła. Nie mogą zgodzić się z pomysłem proboszcza parafii pw. Św. Marii Magdaleny. – Mieszkańcy Bródna-Podgrodzia zbierają podpisy przeciwko miejskiemu autobusowi mającemu dowozić wiernych do kościoła."Trasa linii musiałaby przebiegać sąsiednimi uliczkami, pomiędzy blokami, i puszczenie tamtędy autobusów, oprócz konieczności budowy przystanków, wymusi m.in. zakazy parkowania samochodów na ulicach, po których będą poruszać się autobusy komunikacji miejskiej" - można przeczytać na stronie Targówek. info.

Tymczasem w Nowym Sączu:

 –  himalaje 2 lata
archiwum – powód

Tylko po co?!

Tylko po co?! –
archiwum

A tak Władimir Putin leciał na szczyt G20

A tak Władimir Putin leciał na szczyt G20 –

Tylko Polacy mogli wymyślić coś takiego

Tylko Polacy mogli wymyślić coś takiego –  KONIEC! 1057 km.Nie zginęliśmy, a zatem nagrody Darwina nie dostaniemy, ale ...POBILIŚMY REKORD ŚWIATA. Największy na świecie obrazek zrobiony gps'em i rowerem. Największy penis na świecie. I myślę, że można zgłosić jako najdurniejszy pomysł roku.STATYSTYKA:7 dni.1057 km.Średnia prędkość z całej trasy: 22,1 km/h47 godzin 44 minuty czystej jazdyŚrednio po 150 km dziennie przełajówkami z bagażami po wszystkich możliwych nawierzchniach i w każdą możliwą pogodę.

Alex Honnold to pierwszy człowiek, któremu udało się wspiąć po pionowej 900-metrowej ścianie skały El Capitan bez zabezpieczeń

Alex Honnold to pierwszy człowiek, któremu udało się wspiąć po pionowej 900-metrowej ścianie skały El Capitan bez zabezpieczeń – Wejście trwało 3 godziny i 56 minut, trasa, którą pokonał jest jedną z najniebezpieczniejszych na świecie.  Honnold uprawia wspinaczkę w stylu „free solo” czyli bez użycia lin.  Towarzyszyła mu ekipa National Geographic, która dokumentowała jego wyczyn fotograficznie i filmowo. Trasa o nazwie Freerider to linia o długości 1000 metrów, zawierająca 33 wyciągi.Śmiałek ma dopiero 31 lat, jednak jego wyczyn podziwiają wspinacze z całego świata.Jeśli ktoś po wspinaczce na 20 metrów ma "Jaja ze stali", to ten pan raczej zasługuje na diamentowe
archiwum

Ariana Grande i jej trasa koncertowa...

Ariana Grande i jej trasa koncertowa... – "Dangerous Woman Tour 2017".......ktoś potraktował na serio?
archiwum – powód

Jedziesz autem a tu nagle? Superman!

Jedziesz autem a tu nagle? Superman! – trasa Gorzów Wielkopolski - Poznań
Źródło: własny