Momencik, trwa przetwarzanie danych   Ładowanie…

Z nami od: 8 października 2013 o 18:22
Ostatnio: 26 października 2020 o 16:29
Płeć: mężczyzna
Exp: 6824
Jest obserwowany przez: 237 osób
  • Demotywatorów na głównej: 5128 z 6209 (1024 w archiwum)
  • Punktów za demoty: 1691752
  • Komentarzy: 29
  • Punktów za komentarze: 93
  • Obserwuje: 0 osób
 

Ściana

Dzięki diecie i odrobinie ruchu, zdołał zrzucić 25 kg. Brawo! –
Brandi Brenner jest mamą małej Sophie, która osiągnęła swój wielki sukces rozstania się z pieluszką i nauczyła się korzystać z nocnika. W nagrodę mama zabrała córkę do sklepu, żeby wybrała sobie zabawkę – Sophie bardzo lubi lalki i zabawki medyczne. Chciałaby w przyszłości zostać lekarzem więc lalka lekarz to było jej marzenie. Sophie bardzo szybko podjęła decyzję o wyborze. Spodobała jej się czarnoskóra lalka w białym fartuchu ze stetoskopem.Kiedy zbliżyły się z mamą do kasy ekspedientka z nieukrywaną troską zwróciła się do dziewczynki:,,Czy nie chciałabyś wybrać sobie lalki, która jest bardziej do ciebie podobna i lepiej do ciebie pasuje?”Brandi poczuła jak oblewa ją fala gorąca i gniewu. Poczuła oburzenie tym rasistowskim pytaniem. Ponieważ Sophie wybrała lalkę o ciemnym kolorze skóry, ekspedientka poczuła się upoważniona do zwrócenia uwagi dziecku na ten fakt. Emocje jednak szybko opadły, ponieważ Sophie z wdziękiem i dziecięcą prostolinijnością odrzekła:,,Nie dlaczego? Ona jest lekarzem, ja też chcę być lekarzem. Ja jestem ładna i ona też jest ładna. Popatrz jakie ma piękne włosy i ma stetoskop…”Brandi natomiast uświadomiła sobie, że dla dzieci różny kolor skóry jest tak samo naturalny jak to, że różny kolor mogą mieć oczy czy włosy. Nie ma on żadnego znaczenia i każdy jest piękny
Dzieci potrafią być niesamowite – Ten chłopiec poprosił mamę, czy mógłby podejść i przytulić pana policjanta, ponieważ uważa go za bohatera
W pewnej japońskiej restauracji, jeśli jesz samemu i czujesz się z tym niezręcznie, to lokal udostępniatego typu maskotki –
archiwum
Mężczyźni potrafią żyć bez miłości, ale nie potrafią żyć bez przyjaźni –
A narysował tylko Batmana rzucającego confetti –
Mocny materiał Filipa Chajzera na temat mody na odzież patriotyczną i "prawdziwych wyklętych" – Końcówka filmu odbiera mi wiarę w ten naród...
Źródło: włącz głos
Plecak kostka – Prawdziwy metal wciśnie w niego 20 piw, 5 jaboli i jeszcze kota na zagrychę

"Zielona Mila" to film, który chyba każdy widział. Oto jak wyglądają dzisiaj jego bohaterowie (14 obrazków)

Powody, przez które jestem singlem: – - Jestem nieśmiały- Nie flirtuję- Nie udaję- Szanuję kobiety
 –  HISZPANIA:NIEMCY:POLSKA:
archiwum – powód
Wydaje mi się, że na 97% mnie nie lubisz, ale na 100% mam to w dupie –
archiwum
Pamiętacie Natalie Imbruglię? Zaczęła wstrzykiwać sobie marihuanę i teraz tak wygląda –
To uczucie kiedy małoletnie dzieci mają bogatsze życie towarzyskie niż ty –  czy wiesz co twoje małoletnie dziecko robi po szkole?spożywa alkohol i narkotykiprostytuuje się uczy sięspędza czas wolny z rodzinąuprawia sportpali papierosyspotyka się z przyjaciółmiuprawia seks!
Taką dupę, to każda by chciała, ale robić przysiadów to ni ma komu! –
archiwum

Jeśli myślisz, że za pieniądze nie można kupić marzeń, poznaj historię Al-Saadi Kaddafiego - syna byłego dyktatora Libii

Jeśli myślisz, że za pieniądze nie można kupić marzeń, poznaj historię Al-Saadi Kaddafiego - syna byłego dyktatora Libii – Piłka nożna była jednym z jego kaprysów. Zaczął grać w wieku 27 lat, został zawodnikiem Al-Ahly Trypolis. Ze względu na pozycję ojca mógł sobie pozwolić na wszystko. Od razu stał się kapitanem drużyny narodowej i prezesem libijskiej federacji piłkarskiej. Jakby tego było mało, na osobistych trenerów zatrudnił Bena Johnsona i Diego Maradonę.Kaddafi jako jedyny piłkarz klubu z Trypolisu poza numerem miał na koszulce swoje nazwisko. Między innymi po to, by sędziowie i rywale mieli świadomość, z kim mają do czynienia. W 2000 roku przekonano się o tym w Bengazi. Miejscowy klub mierzył się z Al-Ahly. Po skandalicznych decyzjach sędziowskich piłkarze gospodarzy w ramach protestu zeszli z boiska, ale uzbrojeni ochroniarze syna dyktatora zmusili ich do powrotu. Goście wygrali 3:1, inne rozstrzygnięcie nie wchodziło w grę. Wściekli kibice zaczęli protestować, podpalono siedzibę federacji piłkarskiej. Odwet był surowy. Część protestujących skazano na kary więzienia, trzy osoby na karę śmierci. Ukarano również klub, który został zdegradowany, a ośrodek treningowy zrównany z ziemią.Al-Saadi marzył o większej piłce. Chciał grać w Lidze Mistrzów, w eliminacjach tych rozgrywek miał występował w maltańskiej Birkirkarze. W ostatniej chwili trafił jednak do Al-Ittihad Trypolis, którego został prezesem. W barwach tej drużyny zagrał na Camp Nou z wielką Barceloną. 1 kwietnia 2003 roku prowadzona przez Radomira Anticia Duma Katalonii trenowała zgodnie z planem w La Masii. Sesja została niespodziewanie przerwana przez wizytę Al-Saadiego i jego drużyny. Syn libijskiego dyktatora przywitał się z piłkarzami, co wywołało spore poruszenie. Dzień później doszło do jeszcze większej niespodzianki, gdy Al-Ittihad zagrało z Barceloną mecz towarzyski na Camp Nou. Spotkanie było transmitowane przez telewizję TV3. Mówi się, że do kasy katalońskiego klubu wpłynęło 300 tysięcy euro. Tyle kosztowało spełnienie marzenia Kaddafiego.Wierzący w swoją wielkość Libijczyk miał jeszcze ambitniejsze plany, chciał występować w Serie A. W 2003 roku kupił 7,5 procent udziałów Juventusu. W tym klubie jednak nie zagrał. Marcello Lippi nie chciał go widzieć w swoim zespole. Al-Saadi nabył jeszcze 33 procent udziałów Triestiny, a nawet próbował przejąć pełną kontrolę nad Lazio.Ostatecznie wylądował w Perugii, choć trener Serse Cosmi zdawał sobie sprawę, że grający do tej pory w Al-Ittihad zawodnik nie przystaje umiejętnościami do Serie A. Dużą rolę w tym transferze odegrał Silvio Berlusconi, który zabiegał o dobre relacje między Włochami i Libią. Jak się okazało, kapitan libijskiej kadry nie przeszedł testów antydopingowych. Został zawieszony na trzy miesiące. Kara dla lubującego się w narkotykach i mocnych trunkach zawodnika mogła być dłuższa, ale Perugia zagroziła bojkotem. Ostatecznie Kaddafi zadebiutował w Serie A w spotkaniu z Juventusem, wszedł na ostatnie 15 minut.Później przeniósł się do Udinese Calcio, a do swojego dorobku w Serie A dodał kolejne 11 minut. Tym razem udało mu się nawet zaliczyć kontakt z piłką i oddać niecelny strzał. Następnie trafił do Sampdorii, w barwach której nawet nie zadebiutował. Włoskie media nie miały wątpliwości, że to najgorszy piłkarz, jaki kiedykolwiek zagrał w Serie A. W 2007 roku Kaddafi zakończył przygodę z piłką, gdy okazało się, że przyjmował środki dopingujące. Przekonywał, że nie sprawdził się we Włoszech, ponieważ nie grał w Juventusie - według niego był stworzony do występów u boku międzynarodowych gwiazd.W reprezentacji Libii występował w latach 2000-2006, rozegrał 18 meczów i zdobył dwa gole. Najbardziej znane wydarzenie z jego udziałem miało miejsce w 2003 roku w towarzyskim meczu z Kanadą (2:4). Kiedy selekcjoner niespodziewanie zdecydował się na zdjęcie Kaddafiego z boiska, ten pożegnał się ze wszystkimi obecnymi na boisku, co prawdopodobnie było jedną z najdłuższych zmian w historii futbolu.
Źródło: sportowefakty.pl
Mówią że przy niektórych zdjęciach łza się kręci w oku, ale ku*wa przy tym się rozpłakałem –
Idealny bukiet dla prawdziwego mężczyzny –
archiwum

Poznajcie Hope Howard - która kiedyś służyła w armii USA i walczyła w Afganistanie, a teraz jest modelką:

 –

33 chamskie, nieprzyzwoite i niepoprawne politycznie żarty (34 obrazki)