Momencik, trwa przetwarzanie danych   Ładowanie…

Szukaj



Znalazłem 382 takie demotywatory

poczekalnia

PIS pomyliły się meble. Przez pół roku zajmowali się swoimi stołkami i korytami

PIS pomyliły się meble. Przez pół roku zajmowali się swoimi stołkami i korytami – Zamiast łóżkami dla chorych, których teraz brakuje

Kiedyś to się oglądało

 –  (CA Felicity@FlossAusŻal mi dzieciaków ery Netflixa. Nigdynie zaznają tego dopływu adrenaliny;kiedy biegło się dołazienki/lodówki/sypialni podczasprzerwy reklamowej i usłszało jakrodzeństwo woła „ Z ACZ YYY Y Y N A A ASIĘĘĘĘĘH!" , co sprawiało, że biegłeśjeszcze szybciej, potykając się o meble,żeby tylko zdążyć na czas.

Gdy mistrz Tetrisa zaczął pracować w przeprowadzkach

Gdy mistrz Tetrisa zaczął pracować w przeprowadzkach –

Ciekawe projekty ludzi, którzy chcieli odmienić swoje otoczenie (30 obrazków)

archiwum

a gdyby tak... Fuzja Ikei z Lego - teraz dzieci będą montować wasze meble!

Fuzja Ikei z Lego - teraz dzieci będą montować wasze meble! –

Szkolny pan woźny podczas kwarantanny naprawił i pomalował wszystkie klasowe meble! Szacun!

 –
archiwum

Cały pokój w jednym kartonie

Cały pokój w jednym kartonie –
poczekalnia

Kto powiedział, że składanie mebli z IKEA nie może być fajne...

Kto powiedział, że składanie mebliz IKEA nie może być fajne... –

Zamiast wkurzać się na odkurzacz, który ciągle haczy się o meble, sprzątaj dom jakbyś był astronautą

Zamiast wkurzać się na odkurzacz, który ciągle haczy się o meble, sprzątaj dom jakbyś był astronautą –
Źródło: Facebook
archiwum

Obudź się Polsko !!

Obudź się Polsko !! – "Zabrać wolności, rozdąć odpowiedzialnościNie ma winnych i nie może być innych od nas;Istnienie innych od nas nie ma przecież podstaw;Będą nielegalni, palcami wytykaniGryf stoi na straży, by nikt się nie odważyłMówić wprost o rzeczach które są,Budżet lepiej łatać z kieszeni podatnikaZa te pieniądze byłaby tu Ameryka...Zabrać innym, przecież sobie nikt nie weźmieWeź mnie ze sobą, ja też chcę mieć nieźle;Mieć służbowe auta, jak panowie posłowieCzytać gazetę sobie w ławie sejmowejKupić sobie za pieniądze państwoweNowe dębowe meble urzędoweMieć dietę, a nie być na diecieByć radnym, a nie być nieporadnymByć ważnym, ale niezbyt odważnymMyśleć indywidualnie, tylko nie formalnieTak jest bezpiecznie i tak jest bezkarnie" (52Dębiec)

Mistrz załadunku

Mistrz załadunku –

Sklep IKEA wymyślili chyba po to, by kobiety mogły się mścić na swoich facetach

Sklep IKEA wymyślili chyba po to, by kobiety mogły się mścić na swoich facetach –

W końcu znalazłam kilka mebli, które pasują do mojego balkonu

W końcu znalazłam kilka mebli,które pasują do mojego balkonu –

Pomoc kościoła w trakcie trwania pandemii:

 –  Na leczenie koronawirusa dali: Lewandowscy - lmln euro, Kulczyk - 20 mln zł, WOSP - zakupy za 20 mln zł, Błaszczykowski - 400 tyś zł, PGE - 5 mln zł, Agata Meble - 1 mln zł, Orlen - 6 mln zł, Lotos - 5 mln zł, Grupa Azoty - 3 mln zł, Żabka - 4,5 mln zł, Drutex - 1 mln zł, Polacy na Siepomaga kilkanaście mln. A kościół? Kościół nie dał NIC! Kościół woła - daj mi! Daj na kiecki, rozpustę, złote kielichy, śmieszne czapki i wystawne życie księży! Kościół ZAWSZE dbał WYŁĄCZNIE o siebie!
archiwum

Składane krzesła i stoliki na zewnątrz ze starych palet

Składane krzesła i stoliki na zewnątrz ze starych palet – Jak zrobił Składany Zestaw mebli ogrodowych: Składany Stół i krzesła 4. Wszystko mieści się w kompaktowej walizce, która jest łatwa do przenoszenia w bagażniku samochodu. Wszystkie meble wykonaliśmy z 3 drewnianych palet. A siedzenia zrobiły dziewczyny ze zwykłej nylonowej nici.

Lekcja dla nas wszystkich

Lekcja dla nas wszystkich – "Przyjechałem pod adres do klienta, i zatrąbiłem. Po odczekaniu kilku minut, zatrąbiłem ponownie. Był późny wieczór, pomyślałem że klient się rozmyślił i wrócę do "bazy"... ale zamiast tego zaparkowałem samochód, podszedłem do drzwi i zapukałem. "Minutkę!", odpowiedział wątły, starszy głos. Usłyszałem odgłos tak jakby coś było ciągnięte po podłodze...Po długiej przerwie, otworzyły się drzwi. Stała przede mną niska , na oko dziewięćdziesięcioletnia kobieta. Miała na sobie kolorową sukienkę i kapelusz z dopiętym welonem; wyglądała jak ktoś z filmu z lat czterdziestych.U Jej boku była mała nylonowa walizka. Mieszkanie wyglądało tak, jakby nikt nie mieszkał w nim od lat. Wszystkie meble przykryte były płachtami materiału.Nie było zegarów na ścianach, żadnych bibelotów ani naczyń na blacie. W rogu stało kartonowe pudło wypełnione zdjęciami i szkłem."Czy mógłby Pan zanieść moją torbę do samochodu?", zapytała. Zabrałem walizkę do auta, po czym wróciłem aby pomóc kobiecie.Wzięła mnie za rękę i szliśmy powoli w stronę krawężnika.Trzymała mnie za ramię, dziękując mi za życzliwość. "To nic", powiedziałem, "Staram się traktować moich pasażerów w sposób, w jaki chciałbym aby traktowano moją mamę.""Och, jesteś takim dobrym chłopcem" , odrzekła. Kiedy wsiedliśmy do samochodu, dała mi adres, a potem zapytała: "Czy mógłbyś pojechać przez centrum miasta?"To nie jest najkrótsza droga", odpowiedziałem szybko, włączając licznik opłaty."Och, nie mam nic przeciwko temu", powiedziała. "Nie spieszę się. Jestem w drodze do hospicjum."Spojrzałem w lusterko. Jej oczy lśniły. "Nie mam już nikogo z rodziny", mówiła łagodnym głosem. "Lekarz mówi, że nie zostało mi zbyt wiele..."Wyłączyłem licznik... "Którędy chce Pani jechać?"Przez kilka godzin jeździliśmy po mieście. Pokazała mi budynek, gdzie kiedyś pracowała jako operator windy.Jechaliśmy przez okolicę, w której żyli z mężem jako nowożeńcy. Poprosiła abym zatrzymał się przed magazynem meblowym który był niegdyś salą balową, gdzie chodziła tańczyć jako młoda dziewczyna.Czasami prosiła,by zwolnić przy danym budynku lub skrzyżowaniu, i siedziała wpatrując się w ciemność, bez słowa.Gdy pierwsze promienie Słońca przełamały horyzont, powiedziała nagle "Jestem zmęczona. Jedźmy już proszę". Jechaliśmy w milczeniu pod wskazany adres. Był to był niski budynek z podjazdem, tak typowy dla domów opieki.Dwaj sanitariusze wyszli na zewnątrz gdy tylko zatrzymałem się na podjeździe. Musieli się jej spodziewać. Byli uprzejmi i troskliwi.Otworzyłem bagażnik i zaniosłem małą walizeczkę kobiety do drzwi. Ona sama została już usadzona na wózku inwalidzkim."Ile jestem panu winna?" Spytała, sięgając do torebki."Nic", odpowiedziałem."Trzeba zarabiać na życie", zaoponowała."Są inni pasażerowie," odparłem.I nie zastanawiając się kompletnie nad tym co robię, pochyliłem się i przytuliłem Ją. Objęła mnie mocno."Dałeś staruszce małą chwilę radości", powiedziała. "Dziękuję".Uścisnąłem jej dłoń, a następnie wyszedłem w półmrok poranka. Za mną zamknęły się drzwi - był to dźwięk zamykanego Życia.Tego ranka nie zabierałem już żadnych pasażerów.Jeździłem bez celu, zagubiony w myślach. Co jeśli do kobiety wysłany zostałby nieuprzejmy kierowca, lub niecierpliwy aby zakończyć jego zmianę? Co gdybym nie podszedł do drzwi, lub zatrąbił tylko raz, a następnie odjechał?Myśląc o tym teraz, nie sądzę, abym zrobił coś ważniejszego w całym swoim życiu.Jesteśmy uzależnieni od poszukiwania emocjonujących zdarzeń i pięknych chwil, którymi staramy się wypełnić nasze życia.Tymczasem Piękne Chwile mogą przydarzyć się nam zupełnie nieoczekiwanie, opakowane w to, co inni mogą nazwać rutyną. Nie przegapmy ich.."

Odkryłem właśnie, że wcale nie musisz składać tych mebli

Odkryłem właśnie, że wcale nie musisz składać tych mebli –

Stefan na emeryturze zafundował sobie meble z charakterem

Stefan na emeryturze zafundował sobie meble z charakterem –
archiwum

Stojak na buty z panelem 3D i laserem

Stojak na buty z panelem 3D i laserem –

Takie tam siedzisko w przedpokoju

Takie tam siedzisko w przedpokoju –