Momencik, trwa przetwarzanie danych   Ładowanie…
archiwum

Rak? Zobacz jaki on piękny i młody. Jak dzielnie radzi sobie na cudzym gruncie. Rozbitek na Twym progu. Nie miał nic, był malutki, a tu proszę!

Rozbitek na Twym progu. Nie miał nic, był malutki, a tu proszę! – Nie to, co Twoje własne komórki — spójrz na nie — jakie są żałosne, jak mało w swym życiu zdobyły, jak nie chcą się wywyższać. Tylko by współpracowały, ciągle razem i razem. Brak im sprytu i woli. A tu wewnętrzny imigrant, plebejski uciekinier z obcym ustrojem, przedzierzgnął się w biznesmena. Prawdziwy indywidualista, zdobywca. Daj mu szansę. Załóż opaskę „łelkom refiudżis”. I odstaw chemię, daj się mu pożreć.

Komentarze Ukryj komentarze

z adresu www
Komentarze są aktualnie ukryte.
Momencik, trwa ładowanie komentarzy…